منظور از هدايت ، بعد از توبه و ايمان و عمل صالح ، چيست ؟ فرمود : معرفت و شناخت ائمّه هدى است . به خدا سوگند امامى بعد از امام ديگر است . حديث بيست و سوم سدير صيرفى گفت : بر امام صادق عليه السّلام در حالى وارد شدم كه ابو بصير ، ميسره ، و عده‌اى از همنشينانش ، نزد آن جناب بودند . وقتى نشستم ، روى به من كرد و فرمود : اى سدير ، آگاه باش ، دوستدار ما همواره در حال عبادت خداست ، چه ايستاده ، چه نشسته ، چه خوابيده ، چه در زمان حيات و چه پس از مرگ . سدير گفت : عرض كردم : عبادت او را در حالى كه ايستاده و نشسته ، و يا در ايّام حيات ، دانستيم ، امّا چگونه در حالى كه خوابيده و يا از دنيا رفته خدا را عبادت مىكند ؟ فرمود : هنگامى كه ولىّ ما سر بر زمين مىگذارد و مىخوابد ، و وقت نماز فرا مىرسد ، خداوند دو فرشته را كه در زمين آفريده شده‌اند و به آسمان بالا نرفته و ملكوت آسمانها را نديده‌اند ، بر او مىگمارد كه در كنارش به نماز بايستند تا زمانى كه از خواب بيدار شود و خداوند ، ثواب نماز آن دو فرشته را به حساب او منظور مىدارد و هر ركعت از نمازشان معادل هزار ركعت نماز ، از نمازهاى انسانها است . وقتى خداوند ، دوستدار ما را قبض روح مىفرمايد ، دو فرشته موكّل بر او